Ανασκόπηση των ανθρώπινων παρασιτικών ασθενειών

Τα παράσιτα είναι μικροοργανισμοί που διεισδύουν στο ανθρώπινο σώμα, επηρεάζουν τα εσωτερικά όργανα και συστήματα και οδηγούν σε διάφορες κλινικές εκδηλώσεις. Η παρασιτική νόσος δεν είναι η μόνη ασθένεια. Αυτή η φράση υπονοεί μια ξεχωριστή ομάδα παθολογιών που προκαλούνται από μονοκύτταρους και πολυκύτταρους παθογόνους μικροοργανισμούς. Μια δυσάρεστη «γειτονιά» μπορεί να είναι προσωρινή ή μόνιμη. Ο κύκλος ζωής των σκουληκιών έχει ορισμένα χαρακτηριστικά. σε ορισμένες περιπτώσεις, για να σχηματίσετε ένα πλήρες άτομο, είναι απαραίτητο να αλλάξετε τρεις οικοδεσπότες.

Συμπτώματα και παθογόνα παρασιτικών ασθενειών

Οι κύριοι αιτιολογικοί παράγοντες των παρασιτικών παθολογιών περιλαμβάνουν σκουλήκια, που οδηγούν σε μόλυνση με ελμινθίαση. Οι ελμινθίασες, ανάλογα με τον τύπο της ελμινθίας, ταξινομούνται ως εξής:

• Τρηματώδεις. Αυτή η ομάδα ασθενειών περιλαμβάνει λοίμωξη από φλύκταινες. Για παράδειγμα, βλάβες στα εσωτερικά όργανα από πνευμονικό επεισόδιο, συκώτι, γάτα γάτας, κ.λπ.
• Οι νηματώδεις είναι μια παρασιτική λοίμωξη που προκαλείται από στρογγυλούς έλμινθους. Η πηγή μόλυνσης είναι ένα άρρωστο άτομο. Στα παθογόνα περιλαμβάνονται ο στρογγυλός σκώληκας, ο σκώληκας της καρφίτσας, η τοξοκάρα, η τριχινέλλα, ο σκώληκας.
• Οι κεστοδοσίες αναπτύσσονται ως αποτέλεσμα παρασιτισμού από ταινίες. Μεταξύ αυτών, οι πιο συνηθισμένοι έλμινθοι περιλαμβάνουν τις ταινίες βοοειδών και χοιρινού, τις ταινίες νάνου, τις πλατιές ταινίες, τους κυψελίδες και τους εχινόκοκκους.

Εκτός από τις ελμινθιάσες, οι παρασιτικές ασθένειες μπορεί να είναι πρωτοζωικές - μόλυνση με πρωτόζωα παράσιτα - Giardia, ο αιτιολογικός παράγοντας της ελονοσίας, το τοξόπλασμα, η τριχομονάδα. Επίσης εκτοπαράσιτα - αυτά περιλαμβάνουν ψείρες (ψείρες σώματος, κεφάλι και ηβικό), κοριούς και κρότωνες. Οι δερματώσεις εμφανίζονται λόγω της παρασιτικής δραστηριότητας ορισμένων εντόμων.

Προς ενημέρωσή σας, η κλινική εικόνα στο φόντο της μόλυνσης από παράσιτα είναι συχνά θολή - στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχουν συμπτώματα ή εκδηλώνονται έντονα και βίαια, γεγονός που υποδηλώνει σοβαρή μέθη.

Οι ανθρώπινες παρασιτικές ασθένειες έχουν τα ακόλουθα συμπτώματα:

1. Οι αλλεργικές εκδηλώσεις προκαλούνται από τον πολλαπλασιασμό των παρασίτων στον οργανισμό, κατά τον οποίο τα άχρηστα προϊόντα και οι τοξικές ουσίες τους εισέρχονται στο ανθρώπινο κυκλοφορικό σύστημα, γεγονός που οδηγεί σε μέθη. Συμπτώματα: κόκκινες κηλίδες στο δέρμα, κνίδωση, κνησμός, εξάνθημα, πλάκες τύπου λειχήνων κ.λπ.
2. Αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος. Σε ορισμένους ασθενείς, στο πλαίσιο σοβαρής ελμινθικής προσβολής, παρατηρείται πυρετώδης κατάσταση. Συνήθως η θερμοκρασία κυμαίνεται από 38 έως 40 βαθμούς, μερικές φορές παραμένει εντός υποπυρετών τιμών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η αύξηση της θερμοκρασίας υποδηλώνει την οξεία φάση της νόσου.

3. Η λεμφαδενίτιδα είναι ένα κοινό σύμπτωμα των ανθρώπινων παρασιτικών ασθενειών. Η κατάσταση αυτή εκδηλώνεται με διεύρυνση και φλεγμονή των λεμφαδένων. Μπορούν να εμφανίσουν φλεγμονή ένα-ένα ή όλα ταυτόχρονα. Επιπλέον, ο ασθενής εμφανίζει πονοκέφαλο, μειωμένη όρεξη και γενική κακουχία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτοί οι λεμφαδένες που βρίσκονται πιο κοντά στο σημείο της εισβολής φλεγμονώνονται.
4. Ο πόνος στους μύες και τις αρθρώσεις είναι ηχώ ανοσολογικών αντιδράσεων στο ανθρώπινο σώμα. Το ανοσοποιητικό σύστημα αντιλαμβάνεται τις προνύμφες ελμινθών ως ξένα αντικείμενα και αρχίζει να τις επιτίθεται. Ο πόνος στους μύες και στις αρθρώσεις αναπτύσσεται λόγω βλάβης των ιστών από έλμινθους.
5. Το πνευμονικό σύνδρομο εκδηλώνεται ως μη παραγωγικός βήχας. Ο ασθενής παραπονιέται για δύσπνοια λόγω έλλειψης σωματικής δραστηριότητας, πόνο στην περιοχή του θώρακα. Η ασκαρίαση εμφανίζεται συχνά με πτύελα αναμεμειγμένα με αίμα.
6. Το οίδημα μπορεί να εντοπιστεί ή να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα. Το αγγειοοίδημα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Ελλείψει ιατρικής φροντίδας, η πιθανότητα θανάτου είναι υψηλή.
7. Όταν μολυνθεί με έλμινθους, συχνά ανιχνεύεται το κοιλιακό σύνδρομο. Αυτό το σύμπτωμα υποδηλώνει εναλλαγή δυσκοιλιότητας και διάρροιας, αυξημένο σχηματισμό αερίων, φούσκωμα και διαταραχή του πεπτικού συστήματος.
8. Επώδυνες αισθήσεις στην κοιλιά διαφόρων τύπων. Μερικοί ασθενείς παραπονιούνται για συνεχή πόνο, άλλοι για διαλείποντα πόνο. Για κάποιους, ο πόνος είναι έντονος και έντονος, ενώ άλλοι τον περιγράφουν ως σύνδρομο θαμπού πόνου.
9. Στη χρόνια πορεία της ελμινθίασης, εμφανίζεται δηλητηρίαση, που συνοδεύεται από σοβαρή αδυναμία, σημαντική επιδείνωση της γενικής υγείας, συχνό αναπνευστικό και κρυολογήματα και απότομη απώλεια βάρους.

Η κλινική εικόνα μιας παρασιτικής νόσου είναι πάντα διαφορετική. Τα συμπτώματα βασίζονται στον εντοπισμό των ελμινθών, στον συγκεκριμένο τύπο παθογόνου και στην ηλικία του ασθενούς. Και επίσης σχετικά με την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος, τον βαθμό δυσλειτουργίας των εσωτερικών οργάνων και άλλες πτυχές.

Κατάλογος παρασιτικών ασθενειών

Οι παρασιτικές ασθένειες χωρίζονται σε πρωτόζωα - ελονοσία, γιαρδίαση, τοξοπλάσμωση, αμοιβάδα, βαλαντιδίαση - τα πιο κοινά. για ελμινθίαση, ακάρωση (ψώρα) και δερματώσεις. Στην ιατρική πρακτική, οι ελμινθικές προσβολές συναντώνται συχνότερα.

Παρασιτικές λοιμώξεις:

• Αφρικανική τρυπανοσωμίαση. Η μόλυνση εμφανίζεται λόγω της διείσδυσης των βακτηρίων Trypanosoma brucei. Οδός μετάδοσης: τσίμπημα μύγας τσετσε. Οι κύριες κλινικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, μυαλγία.
• Η αμεβίαση αναπτύσσεται λόγω της διείσδυσης παρασίτων στον ανθρώπινο οργανισμό μαζί με την τροφή και το νερό. Παθογόνα: αμοιβάδα ή δυσεντερική αμοιβάδα.
• Ασκαρίαση. Παράσιτα - στρογγυλά σκουλήκια. Η μόλυνση προκαλείται από την κατανάλωση μολυσμένων προϊόντων διατροφής.
• Η μπαμπέζωση προκαλείται από έλμινθες που ζουν στην κυκλοφορία του αίματος. Η μόλυνση εμφανίζεται λόγω δαγκώματος τσιμπουριού.
• Νόσος Chagas (μεταδίδεται μέσω των τσιμπημάτων των εντόμων που ρουφούν το αίμα).
• Η τριχίνωση είναι μια οξεία ή χρόνια παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από νηματώδεις.
• Το Teniarinhoz είναι ένας παρασιτισμός της ταινίας των βοοειδών. Το διεισδυτικό παράσιτο επηρεάζει κυρίως τη γαστρεντερική οδό. Συμπτώματα: έντονο κοιλιακό άλγος, αλλεργικές αντιδράσεις, πονοκέφαλοι, γενική κακουχία. Η περίοδος επώασης ποικίλλει από 2 έως αρκετά χρόνια.
• Ταινίαση. Ο αιτιολογικός παράγοντας είναι η χοιρινή ταινία. Μια παρασιτική μόλυνση είναι γεμάτη με πολυάριθμες επιπλοκές λόγω της διέλευσης των ελμινθικών τμημάτων, μέχρι μη αναστρέψιμη εγκεφαλική βλάβη.
• Οπιθωρχίαση (έλμινθος – γάτα). Το σκουλήκι «ζει» στο συκώτι, τους χοληφόρους πόρους, το πάγκρεας και τη χοληδόχο κύστη. Η μόλυνση εμφανίζεται λόγω της κατανάλωσης ωμού ή κακομαγειρεμένου ψαριού.
• Κλωνορχίαση. Ο λόγος είναι η αναπαραγωγή του κινεζικού τραχήλου στο σώμα. Εκτός από τους ανθρώπους, ο έλμινθος επηρεάζει γάτες, σκύλους και χοίρους.
• Εντεροβίαση. Ο αιτιολογικός παράγοντας είναι τα pinworms. Η παρασιτική νόσος διαγιγνώσκεται συχνά στην παιδική ηλικία. Η θεραπεία έχει τις δυσκολίες της, αφού στο 99% εμφανίζεται δευτεροπαθής αυτομόλυνση.

Αξίζει να γνωρίζετε: παθολογίες που προκαλούνται από εξωπαράσιτα - πεντικουλίτιδα, ψώρα, κοχλιομύαση, δεμοδήκωση κ.λπ.

Μάλιστα, ο κατάλογος των παρασιτικών ασθενειών μπορεί να συνεχιστεί για πολύ καιρό, αφού υπάρχουν πολλά παράσιτα που μπορούν να μολύνουν τον ανθρώπινο οργανισμό. Οι πιο κοινές ασθένειες δόθηκαν ως παράδειγμα.

Γιατί είναι επικίνδυνα τα παράσιτα;

Στις περισσότερες κλινικές εικόνες, οι κάτοικοι των μεγάλων πόλεων μολύνονται με κοινά έλμινθια, στρογγυλά παράσιτα και ταινία. Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί οδηγούν σε μείωση της ανοσίας και απορροφούν θρεπτικά συστατικά από τον ξενιστή τους. Αλλά τα "κοινά" στρογγυλά σκουλήκια και σκουλήκια δεν είναι τόσο τρομακτικά όσο μπορεί να φαίνονται με την πρώτη ματιά.

Οι άνθρωποι που ζουν σε τροπικές χώρες και οι τουρίστες που πηγαίνουν διακοπές στη Νότια Αμερική, την Αυστραλία ή την Αφρική αντιμετωπίζουν πραγματικά «τρομερούς» έλμινθους.

Τα πιο επικίνδυνα παράσιτα:

1. Τα φιλάρια οδηγούν σε απόφραξη των αιμοφόρων αγγείων, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται ο συντονισμός των κινήσεων και τα εσωτερικά όργανα μπορεί να αποτύχουν.
2. Τα σχιστοσώματα είναι ένας ειδικός τύπος ελμίνθου που ζει στο ανθρώπινο αίμα. Οδηγεί σε σοβαρή έκπτωση της λειτουργικότητας του ήπατος, του γαστρεντερικού σωλήνα και της ουροδόχου κύστης.

Αυτά τα παράσιτα βρίσκονται σε χώρες με τροπικό κλίμα. στην πραγματικότητά μας, οι παθολογίες διαγιγνώσκονται σχετικά σπάνια. Η επιστήμη γνωρίζει περισσότερους από 200 τύπους παρασίτων που μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη οξειών και χρόνιων παθολογιών:

• Η χρόνια γιαρδιάση οδηγεί σε διαταραχή του ήπατος, αναπτύσσεται κίρρωση.
• Ο τριχομονάδας μπορεί να προκαλέσει καρκίνο, έμφραγμα του μυοκαρδίου, σακχαρώδη διαβήτη, σκλήρυνση κατά πλάκας.
• Οι στρογγυλοί σκώληκες με παρατεταμένο παρασιτισμό επιδεινώνουν σημαντικά την κατάσταση του γαστρεντερικού σωλήνα και επηρεάζουν τους πνεύμονες.
• Τριχινέλλα. Η ανάπτυξη παρασίτων οδηγεί σε έντονο πόνο και σπασμούς.
• Το τοξόπλασμα κατά την εγκυμοσύνη διαταράσσει την ενδομήτρια ανάπτυξη του παιδιού μέχρι νοητική υστέρηση.

Σημαντικό: οποιοσδήποτε χωρίς εξαίρεση μπορεί να μολυνθεί. εκατοντάδες χιλιάδες προνύμφες ελμίνθων περιμένουν κάθε άτομο: στο νερό, στο έδαφος, στα φύλλα δέντρων, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, σε μια κλινική, ένα κατάστημα, σε τρόφιμα κ.λπ. Επομένως, είναι απαραίτητο να τηρούνται όλα τα μέτρα υγιεινής και να ενημερώνονται τα παιδιά όσο το δυνατόν νωρίτερα για τη σημασία της τήρησης βασικών κανόνων υγιεινής.

Η διείσδυση των προνυμφών παρασίτων στο σώμα γίνεται απαρατήρητη. Στο αρχικό στάδιο της μόλυνσης, δεν υπάρχουν συμπτώματα. όταν η νόσος γίνεται χρόνια, τα συμπτώματα είναι πιο έντονα. Εάν εντοπιστούν χαρακτηριστικά σημάδια, πρέπει να λάβετε θεραπεία - διαφορετικά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα σοβαρών επιπλοκών που θα πρέπει να αντιμετωπίσετε σε όλη σας τη ζωή.